۱۳۹۰ خرداد ۱۷, سه‌شنبه

آقای ارجمند! با وجود خامنەای و درباریان‌اش نباید درهیچ انتخاباتی شرکت کنیم

جناب امیر ارجمند عزیز!
علی‌رغم اینکە سیاست‌ورزی با احساسات آسمان تا زمین فاصلە دارد، و نمی‌توان بدون هیچ تعقلی بازی سیاسی را از پیش کاملا پذیرفت یا رد کرد، اما اصول از بنیادی‌ترین ویژگی‌های هر سیاست راستینی است. پروسەی شکل گیری جنبش سبز و هزینەهای اهدایی برای آن ( کە بە شکل وحشتناکی آگاهانە بودە و سینە در برابر گلولە سپر شدە) ملات جنبش را سخت‌تر کردە است و نمی‌توان آن را دوبارە بر هم زد و "طرحی نو دراندازیم".
مشارکت همگانی در آگاهی بخشی و نیز تعیین استراتژی و تاکتیکهای جنبش نقطە اتکایی است کە بە لحاظ نظری نیز در بارەی آن صحبتهای زیادە شدە است. اما همین نقطە مثبت، همزمان می‌تواند پاشنەی آشیا ما نیز شود. سیل نظرها و دیدگاەهای متعدد باید در مرکزی صلب جمع شدە و بە اطلاع عموم برسد. دقیقا بە همین دلیل است کە شورا باید صاحب مونیتورینگ گستردەای بودە تا جهت‌یابی کلی جامعە را در ارتباط با مسایل مهم جنبش تشخیص دهد.
بە همین دلیل من هم همچون عضوی از این مبارزە باور دارم کە در هیچ انتخاباتی نمی‌توان شرکت کرد مگر نقض کامل نهاد رهبری آقای خامنەای و درباریان اقماری‌اشان. این نظر نە رادیکالیسم است و نە شعاری وارونە برای انفعال. بلکە احساس مسئولیت است برای بە بار نشاندن تمام آن زحماتی کە بیش از ٣٠ سال (و در واقع بیش از ١٠٠ سال بعد از انقلاب مشروطە) است کە برای دمکراسی تقدیم می‌شود.
باری! استوارتر از همیشە پا در رکاب مبارزەای دمکراتیک داریم و با حضور مسئولانەی خود نهال جان‌گرفتەی دمکراسی را پربار خواهیم کرد.
٢٢ خرداد تجلی دوبارەی این حضور است.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر